ΕΝ. Α. Σ.
Ένωση Ανεξάρτητων Συγγραφέων στο FB
Βιβλιόπολις στο FB

Πρόσφατα Θέματα
» Εύα Μάγκου - Νέα εκδόση με την βοήθεια της ΕΝ. Α. Σ.
Σαβ 1 Απρ 2017 - 11:58 από ΕΝ. Α. Σ.

» Πολύχρωμα χαρτιά για ψηφιακές δημιουργίες
Πεμ 16 Φεβ 2017 - 11:39 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Σχέδια για παραμύθια
Πεμ 16 Φεβ 2017 - 11:32 από ΕΝ. Α. Σ.

» Χαρτιά για καλύμματα
Πεμ 16 Φεβ 2017 - 11:22 από ΕΝ. Α. Σ.

» Mονόκεροi - Unicorns
Δευ 26 Δεκ 2016 - 20:55 από ΕΝ. Α. Σ.

» Kομφετί - Confetti
Δευ 26 Δεκ 2016 - 20:35 από ΕΝ. Α. Σ.

» Κυκλοφορία ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ
Δευ 19 Δεκ 2016 - 15:07 από ΕΝ. Α. Σ.

» Καλά Χριστούγεννα
Δευ 12 Δεκ 2016 - 19:20 από ΕΝ. Α. Σ.

» Ψηφιακά χαρτιά με λουλούδια
Δευ 12 Δεκ 2016 - 19:18 από ΕΝ. Α. Σ.

» Γραμματοσειρά Xiomara
Σαβ 22 Οκτ 2016 - 20:57 από ΕΝ. Α. Σ.

» Δημήτρης Βαγενάς - Νέες εκδόσεις με την βοήθεια της ΕΝ. Α. Σ.
Τρι 18 Οκτ 2016 - 20:00 από ΕΝ. Α. Σ.

» Mona Perises - Nέα έκδοση με την βοήθεια της ΕΝ. Α. Σ.
Τρι 18 Οκτ 2016 - 19:50 από monaperises

» Δημήτρης Βαγενάς - Ελ Άχμαρ: Ο Κόκκινος
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:51 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Δημήτρης Βαγενάς - Ο Θηρευτής και οι προστάτες της αιώνιας ψυχής
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:49 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Δημήτρης Βαγενάς - Η πιο σκούρα απόχρωση του σκοταδιού
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:46 από ΕΝ. Α. Σ.

» Δημήτρης Βαγενάς - Η έμπνευση και πού να την βρείτε & Το κυνήγι της νιότης
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:13 από ΕΝ. Α. Σ.

» Mona Perises - Η έλευση ενός αγνώστου
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:08 από ΕΝ. Α. Σ.

» Δημήτρης Βαγενάς - Αν όμως & Δεν ξέρεις ποτέ
Δευ 17 Οκτ 2016 - 12:02 από ΕΝ. Α. Σ.

» Mona Perises - Φυλακίζοντας τον αέρα "Canyoning περιπέτεια"
Δευ 17 Οκτ 2016 - 11:57 από ΕΝ. Α. Σ.

» 30 Αφίσες μεγάλης ανάλυσης, για κατασκευή...
Δευ 26 Σεπ 2016 - 19:06 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Κατοχυρώσετε τα πνευματικά σας δικαιώματα
Κυρ 18 Σεπ 2016 - 16:56 από ΕΝ. Α. Σ.

» Σπασμένα ποδήλατα
Κυρ 18 Σεπ 2016 - 16:47 από monaperises

» ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΑΜΑΣ - Η ΤΕΛΕΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ
Σαβ 17 Σεπ 2016 - 11:11 από crismalamas

» Η περιπέτεια του μικρού κοριτσιού
Δευ 12 Σεπ 2016 - 19:44 από ΕΝ. Α. Σ.

» Gimp (GNU Image Manipulation Program)
Παρ 2 Σεπ 2016 - 17:51 από ΕΝ. Α. Σ.

» Ακουαρέλες σετ ''Boho''
Δευ 29 Αυγ 2016 - 20:21 από ΕΝ. Α. Σ.

» Γραμματοσειρά - Candy Font
Δευ 29 Αυγ 2016 - 19:35 από ΕΝ. Α. Σ.

» Όμορφα Turquoise ψηφιακά χαρτιά
Δευ 29 Αυγ 2016 - 19:21 από ΕΝ. Α. Σ.

» Κατοχυρώσετε τα πνευματικά σας δικαιώματα
Δευ 29 Αυγ 2016 - 17:48 από ΕΝ. Α. Σ.

» Το κείμενο των πνευματικών δικαιωμάτων
Δευ 29 Αυγ 2016 - 17:39 από monaperises

» Κατοχυρώσετε τα πνευματικά σας δικαιώματα
Δευ 29 Αυγ 2016 - 17:30 από monaperises

» Mona Perises - Nέα έκδοση με την βοήθεια της ΕΝ. Α. Σ.
Παρ 26 Αυγ 2016 - 15:05 από monaperises

» Mona Perises - ''Η έλευση ενός αγνώστου''
Σαβ 20 Αυγ 2016 - 15:48 από monaperises

» Mona Perises - ''Η έλευση ενός αγνώστου''
Σαβ 20 Αυγ 2016 - 15:43 από monaperises

» Mona Perises - ''Η έλευση ενός αγνώστου''
Παρ 19 Αυγ 2016 - 1:10 από monaperises

»  Τι είναι Η ΕΝ. Α. Σ
Τρι 16 Αυγ 2016 - 2:38 από ΕΝ. Α. Σ.

» Για μετατροπή αρχείων από PDF σε EPUB - MOBI
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:58 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφο ψηφιακό χαρτί, για κάνετε όμορφο βιβλίο!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:21 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφο ψηφιακό θέμα για κεφάλαιο κι όχι μόνο!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:17 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά θέματα για κεφάλαια κι όχι μόνο!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:12 από ΕΝ. Α. Σ.

» Όμορφα ψηφιακά θέματα για κεφάλαια ζωγραφισμένα στο χέρι!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:09 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά θέματα για βιβλία!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 21:03 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά θέματα για κεφάλαια!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 20:59 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά χαρτιά!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 20:55 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά χαρτιά!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 20:11 από ΕΝ. Α. Σ.

»  Όμορφα ψηφιακά χαρτιά, για κάνετε όμορφα βιβλία!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 20:06 από ΕΝ. Α. Σ.

» Όμορφα ψηφιακά ζωγραφιστά λουλούδια, για κάνετε όμορφα βιβλία κι όχι μόνο!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 19:53 από ΕΝ. Α. Σ.

» Όμορφα ψηφιακά χαρτιά, για κάνετε όμορφα βιβλία κι όχι μόνο!
Δευ 15 Αυγ 2016 - 19:43 από ΕΝ. Α. Σ.

» www.wix.com
Παρ 12 Αυγ 2016 - 20:17 από ΕΝ. Α. Σ.

» www.doodlekit.com
Παρ 12 Αυγ 2016 - 20:13 από ΕΝ. Α. Σ.

Κοινωνική Δικτύωση

Κοινωνική Δικτύωση Digg  Κοινωνική Δικτύωση Delicious  Κοινωνική Δικτύωση Reddit  Κοινωνική Δικτύωση Stumbleupon  Κοινωνική Δικτύωση Slashdot  Κοινωνική Δικτύωση Yahoo  Κοινωνική Δικτύωση Google  Κοινωνική Δικτύωση Blinklist  Κοινωνική Δικτύωση Blogmarks  Κοινωνική Δικτύωση Technorati  

Bookmark and share the address of ΕΝ. Α. Σ. - Ένωση Ανεξάρτητων Συγγραφέων on your social bookmarking website


Επισημάνετε και μοιραστείτε την διεύθυνση του ΕΝ. Α. Σ. στην σελίδα κοινωνικής δικτύωσης σας

Πιο ενεργοί συγγραφείς
ΕΝ. Α. Σ.
 
monaperises
 
crismalamas
 


Mona Perises - ''Η έλευση ενός αγνώστου''

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

. Mona Perises - ''Η έλευση ενός αγνώστου''

Δημοσίευση από monaperises Την / Το Σαβ 20 Αυγ 2016 - 15:43




Του το δίνω μαζί κι ένα φιλί και φεύγω τρέχοντας να κάνω το πρωινό μας. Στο διάδρομο λέω δυνατά στον εαυτό μου…
   
             «Αντιγόνη, δεν υπάρχει σόι για σένα, όλοι έχουν κάνει τις επιλογές τους και μένουν πολύ μακριά. Κάποιος που σ’ αγαπά, επέλεξε να σα ‘κολουθήσει. Σα γυναίκα, μόλις βρήκες την ευτυχία, είναι μι’ ευτυχία που κάτι έγινε πριν και την πλήγωσαν. Τώρα όμως είναι εδώ, ζήσε για σένα και γι’ αυτόν, κάνε ότι περνάει απ’ το χέρι σου, για να ‘σαι κάθε μέρα χαρούμενη κι ευτυχισμένη! Ξέρεις πολύ καλά ποιοι είναι οι γύρω σου, οι πιο πολλοί υποστηρίζουν ένα δίκιο, που δεν υφίσταται για σένα. Είναι ένα δίκιο μονομερές, έχουν γίνει άθλιοι μόνο και μόνο γιατί βασίζουν το μονοδίκιο τους, στο απόλυτο ψέμα και στον εικονικό τους κόσμο. Είσαι και μείνε στην αλήθεια σου, μ’ αυτή θα πορευτείς, για να μπορέσεις να συνεχίσεις όπως επιθυμείς! Μετά από’ αυτή τη μέρα, βάλαμε στη ζωή μας άλλο νόημα. Με αρμονία μέρα με τη μέρα, αλλάζαμε τα πάντα. Πέρασαν οι μέρες και μας πήραν τηλέφωνο για τα αποτελέσματα της ταύτισης του DNA. Τα πήραμε κι είναι θετικά, είναι ο γιος του πατέρα του! Εκείνου του πονόψυχου άντρα, που ‘γραψε το γράμμα στο γιο του, μετά από καυγά που ‘κανε η σύζυγος του με το μονάκριβό τους,  λέγοντάς του να πετάξει μακριά. Λες κι ήξερε ότι έπρεπε να περάσει όσα ακολούθησαν, αλλά κι όσα ζούμε τώρα μαζί, γιατί στο τέλος του γράμματος του γράφει:

   «Φύγε για καιρό, κάνε ότι είναι να κάνεις και ζήσε τη ζωή σου. Ποτέ να μη κάνεις πολλά λεφτά, ούτε και σπίτια. Δεν είναι αυτά που θα σε κάνουν άνθρωπο, η περιουσία σου είναι η γυναίκα που σ’ αγαπά. Αν φύγεις θα την αφήσεις πίσω και πρέπει να γυρίσεις, για να τη βρεις.»

          Τα τελευταία  χρόνια, σ’ αυτά λόγια του πατέρα του  στήριξε τα πάντα. Ότι του ‘καναν, ότι πέρασε κι ότι κάνει, είναι βασισμένα στα λόγια αυτά! Είχε κάνει ένα γάμο ο πατέρας του, που δεν ήταν ότι ‘θελε. Δεν περνούσαν καλά λόγω μιας αυταρχικής γυναίκας, που ‘χε ύλη και πίστευε πως όλοι έπρεπε να γυρίζουν γύρω της. Αλήθεια τι κρίμα, εμείς οι γυναίκες είμαστε πολύ λάθος μεγαλωμένες κι ώρες - ώρες είμαστε πολύ κακές. Πιστεύουμε, όταν δώσουμε προίκα πρέπει, ή κι απαιτούμε να γινόμαστε το κέντρο της γης. Έτσι κι η μάνα του, έδωσε προίκα, έκανε ένα γιο, αλλά ποτέ δεν αγάπησε τον άντρα που της έδωσε το γιο. Όλα τα επακόλουθα του γάμου και το χάος της,  ήταν τους να τυραννάει. Μετά, συνέβησαν όσα συνέβησαν και φτάσαμε μέχρι εδώ.
          Το ίδιο ήταν κι η δική μου, ώρα καλή και στις δυο, ας είναι καλά εκεί που ‘ναι. Τις επόμενες μέρες έβγαλε χαρτιά με το ‘νομα του κι έδωσε εξετάσεις για να βγάλει δίπλωμα οδήγησης, αλά Ελληνικά. Στο χωριό μας τα σχόλια δίνουν και παίρνουν και θα ‘λεγα ότι επικρατεί μια κατάσταση κάπως χαμένη. Αν και δεν υπάρχουν αμέτρητοι συγγενείς, μόνο μι’ οικογένεια όλη κι όλη,  με πέντε παιδιά, αλλά όπως και να το κάνουμε, ταράχτηκαν αρκετά. Τόσος καιρός  πέρασε, τόσοι μήνες, δεν ήρθε κανείς να με δει, αν γεννούσα παιδί,  θα περπάταγε που λέει κι ο λόγος δηλαδή. Για να μου μεταφέρουν τα μαντάτα και τα κουτσομπολιά, ήρθε ολόκληρη κι η μισή  παρακάτω γειτονιά. Ξαφνικά γι’ αυτούς ζω, λες και τους είχα ταγμένη τη χαρά, την ευτυχία, την ηρεμία μου. Οι πιο πολλές, είναι μεσήλικες και τον θυμούνται, οι άλλες είναι πιο μικρές και κάνουν σχόλια του τύπου… «Ωραίος άντρας, είσαι πολύ τυχερή που τον ξαναβρήκες!» Και να τα μάτια τους ίσα καταπάνω του! Τόσο πολύ επίμονα που τον κοιτούν, θα ‘ρθει  να με ξαναβρεί η ζήλια κι αλίμονο τους, αν μου συμβεί. Μένω όμως χαλαρή και με λίγα λόγια τις λέω τι συνέβη, για τις λεπτομέρειες που ρωτούν, κάνω πως δεν τις ακούω. Ο Στρατής δε κάθεται μαζί μας, μετά την καλημέρα τους,  βγαίνει στο κήπο. Όταν φεύγουν,  μετά το γεια χαρά τους, σκάμε στα γέλια. Κάποια στιγμή, σκάει μύτη στο σπίτι μας κι ο εξάδερφος του. Ήρθε να μας δει με μι’ αγκαλιά λουλούδια και με δυο κουτιά γλυκά! Καλώστον! Ρωτάει αν μπορεί να περάσει μέσα, μα φυσικά και μπορεί! Σκουπίζει δε τα πόδια του έξω απ’ την πόρτα τόσο πολύ, λες και θα μπει σε ‘κκλησιά! Είναι αυτός που ‘χει κάνει το διπλό μπάι πας, αν και βλέπω πως έχει χάσει κιλά, ζορίζεται αρκετά. Είναι ιδρωμένος και μούσκεμα σαν το παπί. Όταν τον κερνάω καφέ, το πρώτο που κάνει είναι να πιει μονορούφι το νερό και τον δικαιολογώ. Δεν είναι εύκολο πράγμα, να ΄χεις απλωθεί πάνω στην περιουσία του άλλου, σα να ‘ταν δική σου.

          Τώρα ήρθε η ώρα, η ζωή να στα ζητήσει πίσω, όχι όπως τα πήρες, αλλά όπως τα ‘χεις. Από δω το ΄χε,  από κει το ‘χε, το γύρισε εκεί που τον καίει, ρωτώντας το Στρατή, τι σκέφτεται να κάνει. Λίγο πριν, του ζήτησε να δει τα χαρτιά και τη νέα του ταυτότητα. Αφού τα ‘δε καλά - καλά, μετά χλαπάκισε στο άψε σβήσε, δυο με τρία γλυκά! Τώρα ο Στρατής του λέει πως δε θέλει τίποτα από το οικόπεδο, όμως με μια προϋπόθεση, να πηγαίνουν τα παιδιά του, ή ο ίδιος και να περιποιούνται τους τάφους των γονιών του.  Θέλει όμως  τα κτήματα του, αν θεωρεί ο ίδιος ότι του οφείλει και κάτι άλλο, του τα κάνει δώρο. Εδώ καταλαβαίνω, ότι εννοεί τα λεφτά που ίσως βρήκαν όταν μπήκαν στο σπίτι,  μετά το θάνατο των γονιών του. Ο ίδιος σίγουρα θυμάται που τα ‘κρυβε η μάνα του, ή ο πατέρας του. Οι παλιοί δεν είχαν καλή σχέση με τις τράπεζες, έκρυβαν τα λεφτά σε διάφορες απίθανες γωνιές, μέσα στο σπίτι. Εδώ ξεροκαταπίνει και μας σκάει το παραμύθι. Ο πατέρας του Στρατή, λίγο πριν πεθάνει έκανε διαθήκη και τα ΄γραψε όλα στο Στρατή! Όσο για τα λεφτά, τα κατάθεσε όλα στη τράπεζα στο ‘νομά του και το βιβλιάριο είναι σε μια θυρίδα, στο ‘νομα του Στρατή! Βγάζει και του δίνει το χαρτάκι με τον αριθμό της θυρίδας.  Μπορεί ανά πάσα στιγμή με τη ταυτότητά του, να πάει στη τράπεζα και να το πάρει. Αυτός τον κοίταξε τις τελευταίες μέρες του και του ‘γραψε μόνο το οικόπεδο, μετά έχτισε το σπίτι του. Έτσι μπαίνουν όλα στη θέση τους, χωρίς καυγάδες και φασαρίες. Εύγε στο πατέρα του, που ποτέ δεν λύγισε και περίμενε την επιστροφή του γιου του. Δίνουν τα χέρια κι αγκαλιάζονται, έτσι μπράβο! Τα κτήματα είναι καλλιεργημένα, μόλις μαζέψουν τη σοδειά τους, θα ΄ναι  ελεύθερα να τα πάρει. Ένα πρόβλημα υπάρχει μόνο, ότι τα ΄χε έτσι όπως τα ΄χε και δεν πλήρωσε ποτέ νοίκι. Δηλαδή, δεν κατέθετε χρήματα στη τράπεζα. Είναι μια παράληψη και την έκανε λόγω ότι δεν πίστευε πως μια μέρα θα ‘ρθει κάποιος από το πουθενά και θα τα ζητούσε.

          «Κοίτα εξάδελφε, εγώ δε θέλω να μου δώσεις τα νοίκια. Το μόνο που θέλω από σένα είναι... όταν θα παντρευτώ την Αντιγόνη, να μου κάνεις τα έξοδα του γάμου. Τι λες λοιπόν,  δέχεσαι να τα πατσίσουμε έτσι;»
          «Μα φυσικά δέχομαι και μάλιστα με τα χαράς! Θα σας κάνω το γάμο στη αυλή του σπιτιού, γιατί εκεί ήταν το πατρικό που μεγάλωσες! Είμαι πολύ χαρούμενος και τώρα να με συμπαθάτε, γιατί πρέπει να σας αφήνω, θα πάω για περπάτημα, λόγω του διπλού μπάι πας.»
          «Αφού δε μαλώσαμε, πάει να πει, ότι θα τα κάνουμε όλα όπως πρέπει, σωστά; Τα κτήματα, εσύ ξέρεις πότε θα μου τα δώσεις. Να πας στο καλό και να προσέχεις!»
          «Σωστά, πολύ σωστά, θα τα κάνουμε όλα όπως πρέπει, αυτό θα κάνουμε! Γεια χαρά σας!»

                     Μάλλον κάποιον πρέπει να ΄χει συμβουλευτεί πριν έρθει στο σπίτι μας, αλλιώς δε ‘ξηγείτε τόση ηρεμία. Ήρθε σαν αρνί και τον είχα για πολύ οξύθυμο. Πρόλαβα και σκέφτηκα τις κακιούλες μου, αλλά με διέψευσε. Έφυγε βολίδων και γεμάτος χαρά! Σιγά – σιγά και σταθερά, ο Στρατής μου θα πάρει τη θέση του. Θα πάρει ότι δικαιούται, άλλωστε ποτέ δεν μου ’πε ότι θέλει κάτι περισσότερο, παρά μόνο ότι είναι από τους γονείς του κι είναι νομικά δικά του. Θα μπουν όλα στη θέση τους και θα μπορεί να λειτουργεί σαν κανονικό μέλος της  κοινωνίας. Με κοιτάζει χαμογελαστός κι ευτυχής,  που ‘ρθε ο εξάδελφος του κι ήταν τόσο εντάξει μαζί του. Δεν μπορούσε όμως να κάνει κι αλλιώς, όλα είναι στο ‘νομα του! 
          Μετά την ταύτιση, έχει και πάλι το ΄νομα του, ήταν επόμενο πως θα ‘παιρνε πίσω κι ότι του ανήκει! Τρώμε και συζητάμε, λέμε πως αλλάζουν οι άνθρωποι, άλλα περνούσαν από το μυαλό μας κι αλλιώς μας ήρθε ο εξάδελφος του. Εγώ τον ήξερα γι’ οξύθυμο και μας ήρθε αρνί! Τον είχαμε ανταμώσει στο δρόμο, βρε λες να κατάλαβε ποιος είναι και μόλις έμαθε πως δεν τον παίρνει γι’ αλλιώς, ήρθε όπως ήρθε; Εγώ σαν πολύπαθης, κάνω τις άσχημες σκέψεις μου, δεν βγάζω όμως μιλιά. Ο καιρός θα δείξει, ας κάνουμε αυτά που θέλουμε και μέχρι να κάνουμε το γάμο, θα μάθουμε τι σκέφτεται. Μάρτυς μου ο θεός, από μέσα μου εύχομαι, να μας πάνε όντως όλα πολύ καλά! Χαίρομαι πολύ, μ’ ότι έγινε, οι δικοί συγγενείς είναι μακριά, ούτε  στο τηλέφωνο μιλάμε, αλλά ούτε και διαδικτυακά. Αν ήθελαν να με βρουν, θα το ‘χαν κάνει από καιρό, που να ψάχνω τώρα να τους βρω; Νότια Αφρική, Καναδά κι Αυστραλία… Θα μου πεις, εδώ με βρήκε ο αγαπημένος μου που ‘ταν χωρίς θυμητικό, μήπως πρέπει να τους ψάξω και να κάνω εγώ την αρχή; Αυτό θα κάνω, όσο ο Στρατής θα διαβάζει για το κλάδεμα, εγώ θ’ αναζητάω με το επίθετό μας, τα ‘δέρφια μου στο ιντερνέτ κι ότι βγει! Του το λέω και συμφωνεί, αυτό να κάνω. Αν καταφέρω και τους βρω καλώς,  αν όχι,  θα λέω ότι έκανα την προσπάθεια, δεν τους βρήκα κι ίσως τους βρω,  την επόμενη φορά! Ξαπλώνουμε λίγο γι’ ανάπαυση και μέχρι να μας πάρει ο ύπνος μιλάμε. Από αύριο, θα ‘ρχίσει  να πηγαίνει στο κτήμα. Πρέπει να δει σε τι κατάσταση είναι τα δέντρα κι ολόκληρο το κτήμα, το οποίο για κάποια χρόνια το νοίκιαζε κάποιος, έφυγε στο εξωτερικό και τα ΄φησα να ρημάζει. Νιώθω λίγες ενοχές, αλλά και τι να ‘κανα; Μια γυναίκα ήμουν κι είμαι, δεν μπορούσα και δεν μπορώ, να τα κάνω όλα. Εμένα μα 'ρέσει η ζωγραφική,  που την έχω αφήσει εδώ και πολύ καιρό, μέσα στην αποθηκούλα.
          Έχω αφοσιωθεί κι αφιερωθεί στον έρωτα, οι πίνακες που ‘θελα να ζωγραφίσω, έχουν μείνει μέσα στο μυαλό μου. Έχω ξεχάσει τους Ενετικούς πύργους, τα κάστρα, τα στενά σοκάκια και τα σκαλιά. Τώρα ανεβαίνω ψυχικά, με το δικό του μοναδικό τρόπο. Ο άχρονος χρόνος μας,  με ταξιδεύει σ’ ανύποπτες στιγμές και με μεταφέρει εκεί που ποτέ δεν έφτανα. Τα’ άβατα, αδιάβατα, απερπάτητα και σκοτεινά στενά, εδώ και καιρό, τα διαβαίνω με το έτερον ήμισυ της ζωής μου. Έτσι είναι η ζωή, παίρνει απότομες κατηφόρες, μετά απότομες ανηφόρες και σε πάει  όταν το θελήσει,  στα παλιά γκρεμισμένα κάστρα, των νεανικών κρυφών ραντεβού σου! Τις στιγμές που ‘ζησες με πάθος, έρωτα και φωτιά, τις κρατάει καλά φυλαγμένες,  όταν κι αν το θελήσει, στις επιστρέφει πίσω μαζεμένες! Εσύ τις δέχεσαι και  την παραδέχεσαι, λέγοντας της… να μου ζήσεις ρε ζωή, αυτή είσαι κι έτσι γουστάρω να σε ζήσω!  Η ομορφιά της ζωής μας, είναι στ' οράματα που ‘χει κι εκπέμπει η ψυχή. Δεν είναι στα πλούτη και στην ύλη. Το πως θα ζήσεις στη ζωή σου, είναι καθαρά θέμα ψυχής και μόνο ψυχής!


Η έλευση ενός αγνώστου
©️ Mona Perises





Image and video hosting by TinyPic

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης